Charakterystyka materiału badawczego

Obserwacje prowadzone były w Stołecznym Zespole Rehabilitacji w Konstancinie, w czasie trwania turnusu rehabilitacyjnego (około G tygodni) i objęły 25 chorych z zespołem bólów krzyża spowodowanych zmianami zwyrodnieńiowo-zniekształcającymi i dyskopatią. Byli to mężczyźni w wieku 30-52 lat, zarówno pracownicy fizyczni jak i umysłowi. Po dokładnym zdiagnozowaniu, które obejmowało badanie kliniczne i radiologiczne, ustalono dla każdego badanego program usprawniania, który zawierał:

– i) zabiegi fizykalne: hydroterapię elektroterapię, okłady parafinowe,

– 2) wyciągi: trakcyjno-pułsacyjny, grawitacyjny, krzesełkowy,

– 3) kinezyterapię: ćwiczenia w wodzie, ćwiczenia czynne z oporem, ćwiczenia wg metody Brunkow.

Przed rozpoczęciem usprawniania oraz po jego zakończeniu przeprowadzono badania, które obejmowały:

– A) ocenę ruchomości kręgosłupa w odcinku L-S testami Schobera i palce-podioga w skłonie w przód oraz na boki,

– B) ocenę krzywizn kręgosiupa L-S w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej,

– C) ocenę palpacyjną stanu napięciu mięśni przykręgosłupowych w odcinku L-S,

– D) subiektywną ocenę bólu w czterostopniowej skali, gdzie przyjęto: ból silny (ciągły, promieniujący do kończyn dolnych), mierny (napadowy, promieniujący do kończyn dolnych), niewielki (napadowy bez promieniowania), brak bólu,

– E) występowanie objawu Lasegu’a.

Badania tensometryczne

– 1. Ocena siły zespołów dynamicznych:

Do badań wykorzystano istniejące uniwersalne stanowisko z czujnikiem tensometrycznym, na którym badano siłę nacisku na czujnik oraz mierzono długość ramienia, na którym działa siła, określono więc wartość momentu siły następujących zespołów dynamicznych: mięśni brzucha, mięśni prostowników stawu biodrowgo. zginaczy stawu kolanowego, prostowników stawu skokowgo.

Badania przeprowadzone były w warunkach statyki, z wykorzystaniem skurczu izometrycznego. Omówienie wyników badań

Większość chorych miała nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa lędźwiowego, tzn. zniesienie lordozy, wzmożone niesymetrycznie napięcie mięśni przykręgosiupowych i skoliozę. Taka odpowiedź była typową miejscową reakcją układu mięśniowego na ból, który powoduje obronne ustawienie bolesnego odcinka kręgosłupa. U 11 chorych stwierdzaliśmy wyraźną bolesność okolicy stawów krzyżowo-biodrowych po jednej, lub obydwu stronach u 6 z nich występowały wyraźne objawy rozciągowe świadzące o obostrzeniu procesu chorobowego. U niemal wszystkich chorych stwierdzaliśmy bolesność w rzucie miejsca styku wyrostka poprzecznego L5 Z innymi elementami kostnymi miednicy, zarówno w badaniu statycznym jak i dynamicznym. W obrazie rentgenowskim wyraźne odchylenie wielkości i kształtu wyrostków poprzecznych L5 stwierdzaliśmy u wszystkich chorych u 21 chorych były one bardzo szerokie, a u 4 bardzo długie. U 14 chorych występowała wyraźna asymetria obydwu wyrostków, która powodowała także asymetryczne dolegliwości w obrazie klinicznym. U 17 chorych wyrostki stykały się z tkankami otaczającymi (u 9 z kością biodrową, a u 8 z krzyżową). Zmiany w obrazie rentgenowskim na pograniczu L5 stwierdzaliśmy u 6 chorych u 2 było to niezrośnięcie luków kręgu, a u 4 częściowa sakralizacja trzonu L5. U 4 chorych stwierdzaliśmy odczyny okostne w miejscu stykania się wyrostków kręgów z talerzem kości biodrowej. Cechy przeciążenia, manifestujące się zwężeniem przestrzeni między trzonami L5 i Sj, stwierdziliśmy u 12 chorych, a niestabilność w stawach między- kręgowych u 9 chorych.

Dodaj Komentarz

O sobie
Witaj! Założyłem tego bloga po to, by móc dzielić się zdobytą wiedzą, którą zgromadziłem przez 15 lat. Porady zawarte w formie artykułów służą jedynie w celach informacyjnych. Nie ponoszę odpowiedzialności za skutki uboczne. Dlatego najlepiej wszystko konsultować z lekarzem. W wolnych czasie jak nie zagłębiam się w medycynie dużo zwiedzam :)
Kategorie
Najnowsze wpisy