MIĘSNIE ODDECHOWE

Niektóre antybiotyki, jak: aminoglikozydy (neomycyna, kanamycyna, gentamycyna, streptomycyna) i polimiksyny (kolistyna), powodują upośledzenie przewodzenia w płytce motorycznej i w pewnych sytuacjach mogą wywołać niewydolność mięśni oddechowych [l]. Jest to ważne w przypadkach, w których sprawność tych mięśni a priori jest upośledzona (polineuritis, zapalenie przednich rogów rdzenia, miastenia, pierwotne choroby mięśni) lub gdy może dojść do zsumowania działania leków zwiotczających i wspomnianych antybiotyków. Są to sytuacje znane neurologom i anestezjologom.

Podsumowanie. Niepożądane działanie leków na układ oddechowy jest wielorakie i może zaburzyć praktycznie każdą czynność tego układu. Z działaniem takim trzeba się liczyć, czasem można je przewidywać (np. krzyżowa nietolerancja kwasu acetylosalicylowego i innych leków, odczyny płucne po limfografii u chorych z upośledzeniem dyfuzji, poszerzenie śródpiersia w przebiegu leczenia dużymi dawkami hormonów kory nadnerczy itp.). Przewidywanie możliwości wystąpienia objawów niepożądanych po podaniu leków umożliwia skuteczne przeciwdziałanie. Należy pamiętać, że niepożądane działanie leków na układ oddechowy może być spowodowane:

– a) nadwrażliwością z wytworzeniem przeciwciał,

– b) odczynem typu idiosynkrazji,

– c) przedawkowaniem leku, co często wiąże się z koniecznością stosowania dużych dawek leczniczych,

– d) niefizjologiczną drogą podania leku,

– e) osłabieniem sił odpornościowych organizmu.

POLEKOWE CHOROBY NEREK

Znaczna część obecnie stosowanych leków wykazuje oprócz pożądanego działania również mniej lub bardziej szkodliwe do orga- choć zazwyczaj będące nieodzownym skutkiem wprowadzenia do organizmu obcego dlań związku chemicznego. Do narządów szczególnie narażonych na uszkodzenia polekowe należą nerki. Wynika to z wielu ich właściwości anatomicznych i czynnościowych. Nerki są najbardziej ukrwionym narządem. Przez Ig ich tkanki przepływa w ciągu minuty 3,5 ml krwi, a więc ok. 50 razy więcej niż przez pozostałe tkanki organizmu. Mają one największą powierzchnię śródbłonków naczyniowych w przeliczeniu na 1 g tkanki i dzięki temu są 100-krotnie bardziej narażone na kontakt ze składnikami krwi niż komórki innych narządów.

Wskutek istnienia transportów cewkowych oraz przeciwprądowego zwielokrotniacza wiele substancji ulega w nerkach, a zwłaszcza w ich rdzeniu i piramidach, znacznemu zagęszczeniu. Wiadomo, że stężenia niektórych związków w moczu mogą przewyższać 300-1000-krotnie ich stężenia w osoczu. Również zmiany pH moczu pierwotnego mogą sprzyjać wysalaniu się lub działaniu toksycznemu związków w nich zawartych. Duże nasilenie procesów chemicznych w komórkach cewkowych oraz obfita w nich zawartość enzymów sprzyjają toksycznemu działaniu substancji dopływających do nich z prądem krwi i/lub moczu pierwotnego, zwłaszcza gdy ulegają one w przebiegu tworzenia się moczu pierwotnego uwalnianiu z połączeń z białkami osocza oraz zagęszczeniu w płynach omywających komórki cewkowe zarówno od strony wewnątrz-, jak i zewnątrzcewkowej, bądź też w samych komórkach. v

Dodaj Komentarz

O sobie
Witaj! Założyłem tego bloga po to, by móc dzielić się zdobytą wiedzą, którą zgromadziłem przez 15 lat. Porady zawarte w formie artykułów służą jedynie w celach informacyjnych. Nie ponoszę odpowiedzialności za skutki uboczne. Dlatego najlepiej wszystko konsultować z lekarzem. W wolnych czasie jak nie zagłębiam się w medycynie dużo zwiedzam :)
Kategorie
Najnowsze wpisy