Największa wykrywalność infekcji

Człowiek zarażony E. histolytica, wydalając cysty z kałem, stanowi główny re-zerwuar pasożyta i stwarza niebezpieczeństwo endemii lub epidemii pełzakowicy w środowisku, zwłaszcza przez infestowaną wodę lub żywność.

Wykrywanie. Największą wykrywalność uzyskuje się, stosując kilkakrotnie – w krótkich odstępach czasu – jednocześnie metody preparatu trwałego, bezpośredniego i hodowli (tab. 2.1). Ocena rozmazu świeżego kału, pobranego w czasie biegunki lub po podaniu środków przeczyszczających, utrwalonego np. płynem Schaudinna i barwionego metodą Heidenhaina, ma znaczną przewagę nad badaniem bezpośrednim. W preparatach tych wykrywa się oraz różnicuje trofozoity i cysty E. histolytica s.l., konieczne jest dokonanie pomiarów ze względu na dużą zmienność morfologiczną pierwotniaka, zwłaszcza jego jądra. Ostatnio z dużym powodzeniem stosuje się do barwienia preparatów trwałych trójbarwną metodę Gomoriego- -Wheatleya. Preparaty histopatologiczne materiału pobranego w czasie biopsji (np. podczas rektoskopii) barwi się hematoksyliną i eozyną lub PAS.

Badając kał w preparatach bezpośrednich, wykonanych w kropli 0,9% roztworu chlorku sodu – natychmiast po oddaniu stolca przez osobę badaną – i ocenianych w mikroskopie fazowo-kontrastowym, wykrywa się poruszające się trofozoity. W kropli roztworu Lugola lub odczynniku MIF w rozmazie cienkim lub preparatach z materiału uzyskanego metodami zagęszczającymi znajduje się cysty, w których pod wpływem jodu podbarwia się jądro oraz wybarwia się wodniczka zawierająca gliko- gen.

Trzeba dodać, że badanie mikroskopowe kału zarówno w preparatach bezpo-średnich, jak i barwionych nie jest wystarczające dla różnicowania pełzaków na E. histolytica s.L, E. histolytica i E. dispar. Do prawidłowej diagnozy konieczne są badania dodatkowe, np. ocena izoenzymów, analiza metodą PCR, wykrywanie swoistych koproanty genów.

Kał, którego nie można badać natychmiast po oddaniu, utrwala się w alkoholu poliwinylowym (PVA). W taki sam sposób jak kał można badać inne materiały, np. treść ropnia wątroby lub płuca.

Entamoeba histolytica hoduje się na pożywkach płynnych, dwufazowych i stałych, najlepiej w warunkach beztlenowych, np. na podłożu stałym Myjaka, w temp. 37°C (przesiewa się co 24-48 h) ostatnio poleca się również dwufazowe podłoże Robinsona (wymaga przesiewania co 24 h). Materiał do hodowli stanowi kał lub treść, np. ropnia wątroby. Po uzyskaniu w hodowli pełzaków, ich cechy morfologiczne najlepiej określić w preparatach bezpośrednich oraz trwałych barwionych. W różnicowaniu z innymi pełzakami oraz charakterystyce szczepów E. histolytica, pochodzących z różnych postaci klinicznych pełzakowicy, wykorzystuje się analizę wybranych cech genetycznych i izoenzymów w hodowlach klonowych ważna jest zwłaszcza ocena heksokinaz.

Dodaj Komentarz

O sobie
Witaj! Założyłem tego bloga po to, by móc dzielić się zdobytą wiedzą, którą zgromadziłem przez 15 lat. Porady zawarte w formie artykułów służą jedynie w celach informacyjnych. Nie ponoszę odpowiedzialności za skutki uboczne. Dlatego najlepiej wszystko konsultować z lekarzem. W wolnych czasie jak nie zagłębiam się w medycynie dużo zwiedzam :)
Kategorie
Najnowsze wpisy