Opracowywanie ubytków

Opisany obraz choroby jest typowy dla próchnicy niepowikłanej (caries simplex). W przypadku dalszego pogłębiania się ubytku próchnicy głębokiej proces chorobowy dociera do miazgi. Taką próchnicę określa się mianem powikłanej (caries complicata).

Leczenie próchnicy .zębów polega głównie ina opracowaniu i wypełnieniu ubytków próchnicowych. Opracowywanie ubytków odbywa się za pomocą narzędzi ręcznych (wydrążacze, motyczki, toporki ii in.) oraz maszynowych – różnego rodzaju i wielkości wierteł osadzonych w odpowiednich uchwytach (prostnicy i kątnicy), przenoszących obroty wiertarki. Celem opracowywania ubytku jest usunięcie zębiny próchnicowej a odpowiednie jego ukształtowanie zapobiegające wypadnięciu lub odkruszeniu się wypełnienia, co mogłoby doprowadzić do powstania miejsc retencyjnych i próchnicy wtórnej (caries secundaria). Po opracowaniu ubytku zakłada się (w zębach z żywą miazgą) cienką warstwę podkładu, przeważnie z cementu fosforowego, i wypełnienie stałe.

Najczęstszymi materiałami używanymi do wypełnień stałych są: amalgamat srebra i cementy krzemowe lub krzemowio-fosforowe. Amalgamat wymaga stosowania ‚izolatora w postaci ipoidkładu ze względu na doibre przewodnictwo cieplne (urazy działające na miazgę), zaś cementy z zawartością krzemu ze względu na wydzielanie kwasu krzemowego, który może miazgę dewitalizować (uśmiercać). Wypełnienie uzupełnia brakujące tkanki zęba, odtwarza jego kształt i przywraca mu właściwą czynność.

Dodaj Komentarz

O sobie
Witaj! Założyłem tego bloga po to, by móc dzielić się zdobytą wiedzą, którą zgromadziłem przez 15 lat. Porady zawarte w formie artykułów służą jedynie w celach informacyjnych. Nie ponoszę odpowiedzialności za skutki uboczne. Dlatego najlepiej wszystko konsultować z lekarzem. W wolnych czasie jak nie zagłębiam się w medycynie dużo zwiedzam :)
Kategorie
Najnowsze wpisy