POWIKŁANIA PRZY LECZENIU HORMONEM WZROSTU CZĘŚĆ 2

Częstym działaniem niepożądanym preparatów ludzkiego hormonu wzrostu jest pojawienie się przeciwciał wiążących hormon wzrostu, W przebiegu przewlekłego leczenia, w zależności od czystości stosowanego preparatu, mogą pojawiać się one nawet u 50% leczonych [14]. Jednakże tylko u ok. 1% chorych wystąpienie przeciwciał łączy się ze zmniejszeniem szybkości wzrastania. U tych chorych przeciwciała pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy lub nawet tygodni leczenia i wykazują duże powinowactwo do hormonu wzrostu.

U chorych leczonych preparatem Somatohorm przeciwciała wystąpiły tylko u 10% chorych [2], co można przypisać temu, że preparat jest wysoko oczyszczony. Miano przeciwciał po odstawieniu preparatu zazwyczaj się zmniejsza. Prawdopodobnie stosowanie dużych dawek leczniczych ludzkiego hormonu wzrostu może doprowadzić do zwiększonych odpowiedzi immunologicznych i powstania bardziej trwałych przeciwciał reagujących z endogennym hormonem wzrostu. Przypuszczenia te nie są dotychczas potwierdzone.

Stosowanie dużych dawek leczniczych może spowodować powikłania dotychczas nie obserwowane, a znane jako objawy akromegalii. Należy się spodziewać takich objawów, jak hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, bóle stawów i głowy oraz powiększenie narządów wewnętrznych. Nie ma natomiast dotychczas dowodów na to, że u chorych z akromegalią występuje częściej choroba nowotworowa, jak również, że stosowanie ludzkiego hormonu wzrostu w przypadkach guzów wewnątrzczaszkowych przyspiesza ich wzrost bądź zwiększa szansę nawrotów po ich usunięciu [19j.

PERSPEKTYWY STOSOWANIA INNYCH HORMONÓW JAKO CZYNNIKÓW WZROSTOWYCH LUB NIESTEROIDOWYCH CZYNNIKÓW ANABOLIZUJĄCYCH

Somatoliberynę po raz pierwszy zastosowano u ludzi w 1983 r., początkowo na ochotnikach, następnie w testach stymulacyjnych u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu, U części dzieci z klasyczną postacią niedoczynności somatotropinowej przysadki stwierdzono wydzielanie hormonu wzrostu po podaniu tego neurohormonu. Znaczna liczba chorych, u których nie udaje się uzyskać wydzielania hormonu wzrostu po zastosowaniu pojedynczej dawki somatoliberyny, odpowiada zwiększeniem stężenia hormonu wzrostu i SM-C po 2-tygodniowym podawaniu somatoliberyny. Wyżej przytoczone obserwacje stały się podstawą do prób leczenia niedoboru wzrostu przez podawanie somatoliberyny [18]. Pierwsze próby wskazują na możliwość znamiennego przyspieszenia wzrostu przy zastosowaniu tego preparatu.

Jak opisano na str. 43, hormon wzrostu oddziałuje na proces wzrostu przede wszystkim za pośrednictwem somatomedyn. Ostatnie postępy w technikach rekombinacji DNA stworzyły możliwości biosyntezy somatomedyny oraz jej analogów [7]. Dotychczas nie wykonano jeszcze prób klinicznych, które pozwoliłyby na ocenę użyteczności leczenia somatome dyną.

Dodaj Komentarz

O sobie
Witaj! Założyłem tego bloga po to, by móc dzielić się zdobytą wiedzą, którą zgromadziłem przez 15 lat. Porady zawarte w formie artykułów służą jedynie w celach informacyjnych. Nie ponoszę odpowiedzialności za skutki uboczne. Dlatego najlepiej wszystko konsultować z lekarzem. W wolnych czasie jak nie zagłębiam się w medycynie dużo zwiedzam :)
Kategorie
Najnowsze wpisy