Zapalenie płuc śródmiąższowe

Chorobę tę spotykamy głównie u dzieci przedwcześnie urodzonych oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.

Etiologia. Czynnikiem wywołującym schorzenie jest prawdopodobnie wirus, chociaż niektórzy autorzy przypuszczają, że pasożyt Pneumocystis carinii może być również jednym z czynników etiologicznych zapalenia płuc śródmiąższowego, zwłaszcza plazmocytowego.

W obrazie histopatologicznym pęcherzyki płucne są zapadnięte i wypełnione wysiękiem. Nacieki komórkowe składają się z komórek jedno- jądrzastych, podobnych do komórek plazmatycznych, histiocytów i komórek o postaciach pośrednich.

Okres wylęgania waha się w granicach od 2 do 6 tygodni. Objawy. Początek choroby nie jest charakterystyczny. Dziecko traci łaknienie, staje się apatyczne, często występuje biegunka lub lekki nieżyt jamy nosowo-gardłowej. Temperatura może być różna (w granicach 37°—38°C). Po kilku dniach oddech dziecka staje się szybszy, tak że liczba oddechów może wahać się w granicach od 5-0 do 1-0-0 na minutę. Równocześnie pojawia się znacznego stopnia duszność i sinica. Opukowo i osłuchowo często zmian nie stwierdza się. Często występuje rozedma lub samoistna odma.

W obrazie radiologicznym nieraz są widoczne rozsiane pasmowate zaciemnienia. We krwi nie spostrzega się szczególnych zmian. Anatomopatologicznie w niektórych przypadkach za pomocą specjalnego barwienia można wykazać obecność pasożyta w pęcherzykach płucnych.

Rokowanie jest poważne. Leczenie tego schorzenia sprawia duże trudności. Zaleca się podawanie antybiotyków z grupy tetracyklin. W opornych przypadkach można stosować — atebrynę.

Dodaj Komentarz

O sobie
Witaj! Założyłem tego bloga po to, by móc dzielić się zdobytą wiedzą, którą zgromadziłem przez 15 lat. Porady zawarte w formie artykułów służą jedynie w celach informacyjnych. Nie ponoszę odpowiedzialności za skutki uboczne. Dlatego najlepiej wszystko konsultować z lekarzem. W wolnych czasie jak nie zagłębiam się w medycynie dużo zwiedzam :)
Kategorie
Najnowsze wpisy